ഒരു ചകൊരത്തിന്റെ മനസുമായി
ചകിടയായി പോയൊരു മനസുമായി
എന്തിനു വന്നുവെന്നറിയില്ല
എന്നുപോകെടറെന്നറിയില്ല
വിളിപടുപോലെയീ ജീവിതം
ജീവിച്ചു ടീര്കുന്നു നമ്മള്
എനിയുമെട്രയോകതം പോണം
എന്കിലുമില്ലൊരല്കുമേ ദുക്കം
പഠങ്കല് റെഞ്ച് തീരുന്നില്ല
കാലങ്ങള് വളര്ത്തുന്നു അതിനെ
എന്തൊരു രൂപമാണ് നിഗല്കെന്നു
തൊടിയിലെ പ്പ്യ്കിടവ് ചോതിചെക്കം
രടുക്കളും നിലതൂനി
ജ്ഹന്നു കിടക്കുന്ന രടുക്കൈകള് വസങ്ങളില് തൂക്കി
എങ്ങോട് പോകുന്നു നിങള് തെലോരഹങ്ങരതോടെ
ശ്യ്മാജ സിവരം
This comment has been removed by the author.
ReplyDelete